W wieku 11 miesięcy Martine ważyła zaledwie 4,9 kilograma. Jej wzrok był pusty, skóra niemal przylegała do kości, brzuch był ogromny, a pośladki miała w samych skarpetkach.
Nazywam się Abou Katré Bassan.
Jestem lekarzem pediatrą i pracuję w Centrum Medycznym im. św. Maksymiliana Kolbe w Sabou, w Burkina Faso. Chcę podzielić się z Wami historią jednej z moich pacjentek.
Narodziny i pierwsze miesiące życia Martine
Wiele młodych małżeństw w moim kraju, Burkina Faso, wyrusza do krajów sąsiednich w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Tak było również w przypadku rodziców Martine, którzy wyjechali na Wybrzeże Kości Słoniowej, gdzie znaleźli pracę na plantacji. Tam, pod prowizoryczną chatą, z pomocą wiejskiej położnej, urodziła się ich pierwsza i jedyna córka, Martine.
Wkrótce po porodzie mama Martine zachorowała. Była to choroba, którą można było wyleczyć, jednak z powodu braku środków finansowych była leczona wyłącznie tradycyjnymi metodami. Miesiąc po narodzinach córki kobieta zmarła. Niemowlę zostało samo — przechodziło z rąk do rąk kolejnych opiekunów, otrzymując dietę całkowicie nieodpowiednią dla dziecka w tym wieku.
Martine nigdy nie zaznała komfortu kołyski. Jej łóżkiem była złożona przepaska biodrowa położona na macie. Jadła to, co reszta rodziny — posiłki bardzo ubogie w składniki odżywcze, popijane wodą, której jakość i higiena pozostają wątpliwe.
Sześć miesięcy później jej stan zdrowia gwałtownie się pogorszył. Z dnia na dzień słabła. W obliczu bezradności i rozpaczy ojciec zdecydował się zabrać ją do rodzinnej wioski blisko Sabou w Burkina Faso, gdzie trafiła pod opiekę babci.
Zawieszone życie
W wieku 11 miesięcy Martine ważyła zaledwie 4,9 kilograma. Jej wzrok był pusty, skóra niemal przylegała do kości, brzuch był ogromny, a pośladki miała w samych skarpetkach.
Od niemal sześciu dni cierpiała na biegunkę. Była ospała, skrajnie osłabiona, z objawami anoreksji. Przestała płakać — nie miała już sił. Tradycyjne metody leczenia nie przynosiły żadnej ulgi.
15 sierpnia 2025 roku zdesperowana babcia zaniosła dziecko do najbliższego ośrodka zdrowia. Werdykt był brutalny: ciężkie ostre niedożywienie oraz ostre zapalenie żołądka i jelit powikłane ciężkim odwodnieniem. Martine została natychmiast skierowana do Centrum Medycznego im. św. Maksymiliana Kolbe w Sabou.
Pomoc w nocy
Gdy dotarły do Centrum Medycznego w Sabou, Martine była skrajnie wyczerpana. Zespół pediatryczny potwierdził wstępną diagnozę i niezwłocznie podjął działania: hospitalizację, intensywne nawadnianie, antybiotykoterapię, żywienie mlekiem terapeutycznym, stały monitoring oraz wsparcie psychospołeczne.
Babcia dziecka otrzymała nie tylko instrukcje, ale także realne wsparcie i praktyczne szkolenie. Z każdym kolejnym dniem Martine stopniowo odzyskiwała siły.
Po dziewięciu dniach hospitalizacji jej stan wyraźnie się poprawił. Obecnie pozostaje pod stałą opieką zespołu medycznego — objęta ścisłym monitoringiem (raz w tygodniu) oraz programem wsparcia żywieniowego.
Gest, aby inne dzieci – takie jak Martine – mogły żyć
Dziś Martine chodzi, bawi się z innymi dziećmi na dziedzińcu ośrodka, śmieje się. Żyje. Jest dowodem na to, że życie potrafi zwyciężyć — nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się stracone.
Ale ile innych dzieci nie ma tyle szczęścia? Ile matek lub babć wciąż idzie samotnie, niosąc na plecach umierające dziecko, licząc na cud?
Każda, nawet najmniejsza darowizna, może stać się takim cudem: konsultacją lekarską, lekami, pomocą żywieniową, kocem, a czasem po prostu — obecnością drugiego człowieka. Każdego dnia nasze Centrum otwiera swoje drzwi dla dzieci cierpiących na ciężką malarię, biegunkę, choroby układu oddechowego oraz skrajne niedożywienie.
Martine żyje dzięki Wam.
Dziękujemy tym, którzy nie godzą się na obojętność.
Dziękujemy każdemu, kto wierzy, że każde dziecko zasługuje na życie, miłość, zabawę i marzenia.
