Ewangelizacja

Pomimo zróżnicowanych poglądów religijnych panuje tu przykładna tolerancja i respekt dla poszczególnych wierzeń (sami Burkińczycy często są wymieszani w swoich rodzinach). Tutejsza ludność bardziej ceni sobie to jak dana osoba zachowuje się w stosunku do innych i czy ceni drugiego człowieka. Taka właśnie postawa jest kluczem działalności misjonarzy z Sabou, aby za przykładem św. Franciszka nie segregować, nie wykluczać, nie oceniać ale iść i mówić o Chrystusie oraz dawać świadectwo własnym życiem.

Zderzenie z rzeczywistością

Od 2001 r. franciszkanie z Włoch rozpoczęli instalację misji, by rok później osiedlić się w Sabou, małej miejscowości położonej w centralnej części kraju. Było ich trzech. Już po kilku tygodniach okazało się, że misja w Sabou to nie sielanka, że film pokazujący parki narodowe ze zwierzętami i piękną roślinnością Afryki nie był kręcony w Burkina Faso. Nowy język, nowe miejsce, surowy klimat, nowa kultura, choroby i niewygody zaczynały pokazywać jak istotnym było przygotowanie i jak ważna jest modlitwa by kontynuować obraną drogę.

Punkt zwrotny misji

Obraz

Rok 2003 był przełomowy dla misji. Pojawiło się nowe wyzwanie – potrzeba personalna. Dwóch braci musiało powrocić do kraju z powodu choroby. Włoscy bracia zwrócili się o pomoc do warszawskiej prowincji. Zespół misjonarzy został uzupełniony przez polskich franciszkanów o. Marka Hryniewickiego, o. Tomasza Kręta (na zdjęciu po prawej) oraz o. Sylwestra Pudło (na zdjęciu po lewej).